Kapkara Ankara

Kapkara Ankara

rahmeti çalınmış
bereketi alınmış
bir yağmurda
ıslanmış gibiydi
kanla
sanki o gün
tepeden tırnağa
Ankara.
akrebin
yelkovanın
takvim
yapraklarının
tanrının bile
sahiplenmediği
inkâr ettiği
silinmiş
kayıp bir vakit.
en çok güneşin
ve güvercinlerin
sahiplendiği
Ankara.
benden koptu dedi
güneş
bu insanlar
bu cesetler
bir de
kan bulaşmış
güvercinler
çırpındı
benim
dedi
yere düşen her
buğday tanesi
her parça
serdi önümüze
güneş
tepsi gibi yüreğiyle
cesurca
şavkını
terketmedi
barış için
diye diye
yıllar yılı
ne güneş
ne de
kan bulaşmış
kırmızı
beyaz güvercinler
meydanı..

aksi kapkaraydı
Ankara…
(Ah’lat)

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Başa dön tuşu